انجام پایان نامه سمینار پروپوزال مقاله تحقیق و پروژه های دانشجویی عمران کارشناسی ارشد راه و ترابری روسازی آسفالتی

 

لایه های روسازی آسفالتی و خواص کلی آنها

ضخامت و کیفیت مصالح لایه های روسازی، به نوع و درجه بندی راه ، مقاومت خاک بستر، میزان ترافیک، شرایط جوی، نوع مصالح قابل دسترسی و عوامل اقتصادی بستگی دارد.  خصوصیات و ویژگی های کلی بستر و هر یک از لایه های تشکیل دهنده روسازی، بشرح زیر است:

 

بستر روسازی آسفالتی

روسازی آسفالتی کیفیت خاک بستر، میزان تحمل باربری، حساسیت و آسیب پذیری آن در برابر عوامل جوی، در انتخاب لایه های روسازی نقش تعیین کننده دارد. در اثر عبور بارترافیکی که کرنشهای فشاری قائم در بالای بستر روسازی ایجاد میشود که هرگاه مقدار این کرنشها از مقدار مجاز بزرگتر باشد می تواند منجر به شیار افتادگی در روسازی شود (شکل ۲) . به طور کلی تمام خاک هایی که در طبقه بندی آشتو از A-1 تا A-7 تقسیم بندی شده اند، می توانند برای بستر روسازی راه مناسب باشند. با وجود آن که خاک های گروه A-4 تا A-7 این طبقه بندی، در شرایط خشک از مقاومت کافی برخوردارند ولی در مناطق پربارش و شرایط اشباع و یخبندان، به ویژه برای ترافیک سنگین، مناسب نبوده و بهتر است با استفاده از مواد تثبیت کننده نظیر آهک، این مصالح را اصلاح و تقویت کرد.
روسازی آسفالتی شیبهای طولی و عرضی جاده که در طرح راه تعیین شده است باید در سطح بستر روسازی تأمین گردند تا لایه های روسازی با ضخامتهای طراحی اجرا شوند.
‫ﺑﺴﺘﺮ ﺭﻭﺳﺎﺯﻱ، ﺳﻄﺢ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻻﻳﻪ ﻣﺘﺮﺍﻛﻢ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺧﺎﻛﺮﻳﺰﻫﺎ، ﻛﻒ ﺑﺮﺷﻬﺎﻱ ﺧﺎﻛﻲ ﻭ ﺳﻨﮕﻲ، ﺯﻣﻴﻦ‬ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺧﺎﻙ ﺳﻄﺤﻲ ﻭ ﻧﺒﺎﺗﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺭﺍﻩ ﺷﻨﻲ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻻﻳﻪ ﺭﻭﺳﺎﺯﻱ ﺭﺍﻩ ‬‫(ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ) ﺭﻭﻱ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ. ﻋﺮﺽ ﺍﻳﻦ ﺑﺴﺘﺮ ﺩﺭ ﻛﻠﻴﻪ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻓﻮﻕ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﺮﺽ ﺗﺮﺍﺯ ﻧﻬﺎيي ‫ﺧﺎﻛﺮﻳﺰﻫﺎ ﻭ ﻛﻒ ﺑﺮﺷﻬﺎﻱ ﺧﺎﻛﻲ ﻭ ﺳﻨﮕﻲ ﺍﺳﺖ.‬
ﺑﺴﺘﺮ ﺭﻭﺳﺎﺯﻱ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺵ ﺧﺎﻛﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻲ، ﺧﺎﻛﺮﻳﺰ، ﻣﺴﻴﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻄﺢ ﺯﻣﻴﻦ‬ ‫ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻻﺯﻡ ﺑﺎ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﮔﺮﺩﺩ.‬

زیراساس روسازی آسفالتی

روسازی آسفالتی زیراساس معمولاً نخستین قشر لایه روسازی است که برروی بستر روسازی قرار می گیرد. مصالح زیراساس معمولاً از بستر رودخانه ها، مخروط افکنه ها و یا معادن کوهی (سنگ شکسته) تهیه می شود و در موردهایی که ضرورت فنی و اقتصادی ایجاب نماید از تثبیت خاک با قیر، سیمان، آهک و یا افزودنی های شیمیایی استفاده می شود. مشخصات فنی زیراساس در فصل سوم آئين نامه روسازي آسفالتي راههاي ايران (۲۳۴) ارائه شده است. مصالح زیراساس علاوه بر عملکرد عمومی سازه ای که در کل سیستم روسازی برای آن در نظر گرفته شده باید دارای خصوصیات زیر نیز باشد.

ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ روسازی آسفالتی

‫روسازی آسفالتی ﺑﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺟﻮﻱ، ﻧﻮﻉ ﺯﻣﻴﻦ ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ، ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺗﺮﺍﻓﻴﻚ ﻭ ﻭﺿﻊ‬ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﺫﻳﻞ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﻮﺩ:‬
‫١‬ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺷﻨﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻲ(Granular Subbase‬)
‫٢‬ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺁﻫﻜﻲ(‬ Lime Treated Soil)
‫ ‫ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺷﻦ ﻭ ﻣﺎﺳﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮓ ﻛﻮﻫﻲ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﻃﺒﻖ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ‬ ﺳﻬﻮﻟﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻬﻴﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺷﻨﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻲ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ.‬ ‫ ‫ﺩﺭ ﺑﻌﻀﻲ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻋﺪﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻌﺎﺩﻥ ﺷﻦ ﻭ ﻣﺎﺳﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮓ ﻛﻮﻫﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺴﺎﻓﺖ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ‬ ﻣﻌﺪﻥ ﺗﺎ ﭘﺎﻱ ﻛﺎﺭ، ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ ﻭ ﻓﻨﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺷﻨﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ‬‫ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ، ﻛﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ‬ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻤﻲﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺩﺭﺻﺪﻱ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﻲ ﻭ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻛﻨﻨﺪﻩ، ﻧﻈﻴﺮ ﺁﻫﻚ‬‫ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ، ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺣﺎﺻﻠﻪ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺁﻫﻜﻲ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬

‫ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺷﻨﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻲ‬

‫روسازی آسفالتی ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺷﻨﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻲ ﺍﺯ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻌﺪﻥ ﺷﻦ ﻭ ﻣﺎﺳﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮓ‬ ﻛﻮﻫﻲ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺯﻳﺮ ﺑﺎﺷﺪ:‬
‫ﺍﻟﻒ: ﺩﺍﻧﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۲۷‪ T‬ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﺤـــﺪﻭﺩﻩ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ‬ ﺩﺍﻧﻪ ﺑﻨﺪﻳﻬﺎﻱ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭﺟﺪﻭﻝ ﺷﻤﺎﺭﻩ ۱۲-۱ نشريه فني و عمومي راه ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻀﺎﻓﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺩﺭﺻﺪ ﻋﺒﻮﺭﻱ ﺍﺯ ﺍﻟﻚ ۰/۰۷۵ ‫ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ۲/۳ ﺩﺭﺻﺪ ﻋﺒﻮﺭﻱ ﺍﺯ ﺍﻟﻚ ۰/۵۲۴ ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ‬
‫ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﻫﺶ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﺨﺒﻨﺪﺍﻥ، ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ، ﺩﺭﺻﺪ ﻣﻮﺍﺩ ﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ‬ ﺍﺍﻟﻚ ۲۰۰ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺻﺪ ﻣﻮﺍﺩ ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺍﺯ ۲۰ ﻣﻴﻜﺮﻭﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ٣% ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻜﻨﺪ.
‫ ‬‫ﺏ: ﺣﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﺧﻤﻴﺮﻱ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﺁﺷﺘﻮ، ۹۰‪ T‬ﻭ ۸۹‪ T‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﺯ ۲۵ ﺩﺭﺻﺪ ﻭ ٦‬ ﺩﺭﺻﺪ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬
‫ ‫ﭖ: ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺎﺳﻪﺍﻱ ﻛﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺁﺷﺘﻮ (T176‬) ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۳۰ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ.‬
‫ﺕ: ﺩﺭﺻﺪ ﺳﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﻟﻮﺱ ﺁﻧﺠﻠﺲ (ﺁﺷﺘﻮ ۹۶‪ T‬) ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۵۰ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬
‫ﺙ: ﺗﺤﻤﻞ ﺑﺎﺭﺑﺮﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ۱۸۸۳ ‪ ASTM D‬ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﺮﺍﻛﻢ‬۱۰۰ ﺩﺭﺻﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۱۸۰‪ T‬ﻃﺮﻳﻘﻪ ‪ D‬ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۲۵ ﺩﺭﺻﺪ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ.‬

‫‫ ‫
روسازی آسفالتی ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ، ﺑﺴﺘﺮ ﺭﻭﺳﺎﺯﻱ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﺯﺍﺋﺪ ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻃﺒﻖ‬ ﭘﺮﻭﻓﻴﻠﻬﺎﻱ ﻃﻮﻟﻲ ﻭ ﻋﺮﺿﻲ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻱ ﺍﻳﻦ ﺑﺴﺘﺮ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺷﻤﺸﻪ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺸﻪ ٤ ﻣﺘﺮﻱ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺑﺴﺘﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ، ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻳﻬﺎﻱ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺷﻤﺸﻪ‬‫ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۲۰ ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺼﺎﻟﺤﻲ ﻛﻪ ﻃﺒﻖ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﭘﺎﻱ ﻛﺎﺭ ﺣﻤﻞ ﻭ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﻭﺳﺎﺯﻱ ﺭﺍﻩ‬ ﺑﻪ ﻓﻮﺍﺻﻞ ﻣﺴﺎﻭﻱ ﻭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﭘﺨﺶ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﻲﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺣﻤﻞ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺩﺭﺷﺖﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎﻱ ﻣﺠﺎﺯ ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﺟﺪﻭﻝ ۱۲-۱ نشريه فني و عمومي راه ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ ‬‫ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺣﺮﻳﻢ ﺭﺍﻩ ﺣﻤﻞ ﮔﺮﺩﺩ. ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﭘﺨﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ، ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺩﺭﺷﺖ ﻭ ﺭﻳﺰ ﺍﺯ ﻫﻢ‬ ﺟﺪﺍ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮔﺮﻳﺪﺭ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺩﻳﮕﺮ، ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﭘﺨﺶ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﻭ ‬‫ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ، ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺁﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎ ﺭﻗﻮﻡ، ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ ﻭ ﺷﻴﺒﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎﻱ ﺍﺟﺮﺍﻳﻲ ﺑﺎﺷﺪ.‬
ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ، ﺗﺴﻄﻴﺢ ﻭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻣﺼﺎﻟﺢ، ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺁﺑﭙﺎﺵ ﺑﺎ ﻓﺸﺎﺭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﺁﻏﺎﺯ‬ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ. ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﻃﻮﺭﻱ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﻣﺮﻃﻮﺏ ﮔﺮﺩﺩ. ‫ﺗﻮﻗﻒ ﺁﺑﭙﺎﺵ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﺭﻭﻱ ﻻﻳﻪ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﻣﺠﺎﺯ ﻧﻤﻲﺑﺎﺷﺪ. روسازی آسفالتی ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ‬ ﻣﻮﺟﺐ ﺻﺪﻣﺎﺗﻲ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻪ ﺧﺎﻛﻲ ﺭﺍﻩ ﮔﺮﺩﺩ.‬ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺁﺏ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﻱ ﺩﺭﺻﺪ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﺑﻬﻴﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ T180 ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ‬ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﺠﺎﺯ ﺁﺏ ﻣﺼﺮﻓﻲ ۱/۵± ﺩﺭﺻﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﺑﻬﻴﻨﻪ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ.‬ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ، ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻚ ۱۰ ﺗﺎ ۱۲ ﺗﻨﻲ ﺍﺳﺘﻮﺍﻧﻪﺍﻱ ﻓﻠﺰﻱ ﻭ ﻳﺎ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﭼﺮﺥﻻﺳﺘﻴﻜﻲ‬ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ. ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﻟﺮﺯﺷﻲ ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ، ﻭﻟﻲ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎﻳﺪ‬ ﻗﺒﻼ ﺑﺎﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ. ﻧﻮﻉ ﻭ ﻭﺯﻥ ﺩﻗﻴﻖ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻧﻮﻉ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ‬ ﻣﻮﺟﺐ ﺧﺮﺩ ﺷﺪﻥ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻧﮕﺮﺩﺩ.‬
‫ ‫روسازی آسفالتی ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﺍﺯ ﻛﻨﺎﺭﻩﻫﺎﻱ ﺭﺍﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺤﻮﺭ ﺁﻥ ﺧﺘﻢ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﻱ ﻗﻮﺳﻬﺎ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﻭ ﺍﺯ‬ ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ، ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ ﺭﻗﻮﻡ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﻗﻮﺱ ﺧﺘﻢ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ.‬
‫ ‫ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ) ﻭ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ(، ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ ﺗﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻻﻳﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ‬ ﻣﻨﺴﺠﻤﻲ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻭ ﺷﻴﺐ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻳﺪ.‬
‫ ‫ﺳﻄﻮﺣﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﺧﻮﺩﺭﻭ ﺍﻣﻜﺎﻧﭙﺬﻳﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻭﺳﺎﻳﻞ ﻛﻮﺑﻨﺪﻩ ﻣﻮﺗﻮﺭﻱ‬ ﻛﻮﭼﻚ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ، ﻣﺸﺮﻭﻁ ﺑﺮ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮔﺮﺩﺩ.‬
‫ ‫ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺗﺮﺍﻛﻢ، ﺳﻄﺢ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﺭﻗﻮﻡ ﺍﺟﺮﺍ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺭﻗﻮﻡ‬ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﻣﺤﺮﺯ ﮔﺮﺩﺩ.‬
‫ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ ﺑﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﺴﻤﺘﻲ ﺍﺯ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭ ﻧﻘﺎﻁ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺣﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﺒﻮﺩ‬ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻳﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺻﻼﺡ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻛﻮﺑﻴﺪﮔﻲ ﺗﺎ ﺣﺼﻮﻝ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ. ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﺿﺨﺎﻣﺖ‬‫ﻫﺮ ﻻﻳﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ۲۰ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻛﻞ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺷﺪﻩ‬ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺍﺯ ۲۰ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻭ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﻻﻳﻪ ﭘﺨﺶ ﻭ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.‬

‫ ‫
‫روسازی آسفالتی ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻧﺴﺒﻲ ﻻﻳﻪ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺑﺎ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺁﺷﺘﻮ T191 ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺻﺪ ﺩﺭﺻﺪ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﻭﺯﻥ ﻣﺨﺼﻮﺹ‬ ﺧﺸﻚ ﻣﺼﺎﻟﺤﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۱۸۰‪ T‬ﻃﺮﻳﻘﻪ ‪ D‬ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻲﺁﻳﺪ. ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ‬ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻻﻳﻪ ۲۰ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻻﻳﻪ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺷﻮﺩ.‬ روسازی آسفالتی ﺭﻗﻮﻡ ﺳﻄﺢ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﻫﺮ ﻻﻳﻪ ﺍﺯ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﭘﻮﺷﺶ ﺑﺎ ﻻﻳﻪ ﺑﻌﺪﻱ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻴﻤﺮﺧﻬﺎﻱ‬ ﻃﻮﻟﻲ ﻭ ﻋﺮﺿﻲ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ، ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺑﻴﻦ ﺭﻗﻮﻡ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ٢‬‫ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺗﺠﺎﻭﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ (ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﻬﺖ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ). ﺷﻴﺒﻬﺎﻱ ﻃﻮﻟﻲ ﻭ ﻋﺮﺿﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ‬ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻱ ﺳﻄﺢ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺷﻤﺸﻪ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ.‬ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺸﻪ ٤ ﻣﺘﺮﻱ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺳﻄﺢ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ، ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻳﻬﺎﻱ ﺁﻥ ﻧﺒﺎﻳﺪ‬ ﺍﺯ ۱/۵ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬

‫‬
‫ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ، ﭘﻴﻤﺎﻧﻜﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺍﺟﺮﺍﻳﻲ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺭﺍ ﻃﻮﺭﻱ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﻭ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﻭ ﺣﺼﻮﻝ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﺍ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ، ﺭﻭﻱ ﺁﻥ ﺑﺎ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻗﺸﺮ ﺑﻌﺪﻱ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ، ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ ﻭ ﻣﺮﻭﺭ ﻭﺳﺎﻳﻂ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﻭ ﻣﺎﺷﻴﻦﺁﻻﺕ ﺭﺍﻫﺴﺎﺯﻱ ‬‫ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﻧﻤﻮﺩ.‬

‫‫ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻭ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﺍﺯ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﻗﺒﻞ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻭ‬ ﻧﻴﺰ ﺣﻴﻦ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﻛﺎﺭ ﻭ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻳﺪ. ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﻧﻮﻉ ﺍﻳﻦ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ:‬
‫ﺍﻟﻒ: ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۵۰ ﻣﺘﺮ ﺍﺯ ﻃﻮﻝ ﺭﺍﻩ ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻭﺯﻥ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻣﺤﻠﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﻭ ﺩﺭ‬ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﻋﺮﺽ ﺭﺍﻩ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ۱۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﺁﻳﺪ.‬ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻻﻳﻪ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱ ﻭ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬
‫ﺏ: ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۵۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ ﻭ‬ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺟﻨﺲ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﻨﺪ، ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﺁﻳﺪ.‬
‫ﭖ: ﺍﺯ ﻣﺼﺎﻟﺤﻲ ﻛﻪ ﺭﻭﻱ ﺭﺍﻩ ﭘﺨﺶ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﻫﺮ ۱۰۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﻳﻜﺒﺎﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ، ﺣﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ‬ ﻭ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﺧﻤﻴﺮﻱ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺎﺳﻪﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬
‫ﺕ: ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻻﺯﻡ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﻫﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺳﻲ ﺑﻲ ﺁﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺩﺭ ﻓﻮﺍﺻﻞ ۵۰۰ ﺗﺎ ۱۰۰۰ ﻣﺘﺮ، ﻭ ﻳﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬

ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺁﻫﻜﻲ‬

‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺼﻞ ﺩﺭ ﺭﻭﻱ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﻭﺳﺎﺯﻱ ﺭﺍﻩ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ‬ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻭ ﺿﺨﺎﻣﺘﻬﺎﻱ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﭘﺨﺶ، ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ، ﻭﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﻗﺸﺮ ﺣﺎﺻﻠﻪ‬ ﺭﺍ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺁﻫﻜﻲ ﻣﻲﻧﺎﻣﻨﺪ.‬
‫ ‫ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺁﻫﻚ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﺑﺎ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ. ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻭﻝ ﻳﻮﻧﻬﺎﻱ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﺁﻫﻚ‬ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎﻧﻴﻬﺎﻱ ﺭﺳﻲ ﺧﺎﻙ ﺟﺬﺏ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻏﺸﺎﺀ ﺁﺏ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺫﺭﺍﺕ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ. ﺳﭙﺲ‬‫ ﺍﻳﻦ ﺫﺭﺍﺕ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎﻱ ﺩﺭﺷﺖ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ. ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ ﻓﺮﺁﻳﻨﺪ ﺳﻴﻤﺎﻧﻲ ﺷﺪﻥ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﻳﺎ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﭘﻮﺯﻭﻻﻧﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﺁﻫﻚ ﻭ ﺁﺏ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻃﺮﻑ، ﻭ ﺳﻴﻠﻴﺲ ﻭ ﺁﻟﻮﻣﻴﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺧﺎﻙ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ‬ ‫ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺁﻥ ﺁﻟﻮﻣﻴﻨﻴﺎﺕ ﻭ ﺳﻴﻠﻴﻜﺎﺕ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﻫﻴﺪﺭﺍﺗﻪ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭ ﺩﻭﺍﻡ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪﺍﻱ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻙ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻭ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻛﻨﺶ ﭘﻮﺯﻭﻻﻧﻲ ﻋﻤﺪﺗﺎ ﺗﺎﺑﻊ ﺯﻣﺎﻥ، ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ، ﻧﻮﻉ ﺧﺎﻙ ﻭ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺪﻱ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﻝ ﻣﻲﺍﻧﺠﺎﻣﺪ. ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭﺟﻪ‬ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺑﺎﻻ (ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ۱۶ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﻴﮕﺮﺍﺩ) ﺑﻪ ﻓﺮﺁﻳﻨﺪ ﺳﻴﻤﺎﻧﻲ ﺷﺪﻥ ﺧﺎﻙ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﺳﺮﻋﺖ‬ ﻣﻲﺑﺨﺸﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮔﺮﻡ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬

‫ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻲ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﻳﺰﺩﺍﻧﻪ ﺑﺎ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﺧﻤﻴﺮﻱ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺗﺎ ﺯﻳﺎﺩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﺎﺻﻴﺖ‬ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ، ﺿﻤﻦ ﺁﻧﻜﻪ ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ ﺁﻫﻚ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺧﺎﻛﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺳﺒﺐ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺁﻥ،‬ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺼﺮﻑ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺁﻫﻜﻲ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ:‬
ﺍﻟﻒ: ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﻭﺯﻥ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺧﺸﻚ ﺧﺎﻙ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻙ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﻛﻤﺘﺮ ﻭﻟﻲ ﺩﺭﺻﺪ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﺑﻬﻴﻨﻪ ﺁﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﺿﻤﻦ ﺁﻧﻜﻪ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻮﺍﺩ ﺳﻴﻤﺎﻧﻲ ﺷﺪﻩ، ﺍﻳﻦ‬ ‫ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ.‬
‫ﺏ: ﺩﺍﻣﻨﻪ ﺧﻤﻴﺮﻱ ﺧﺎﻙ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻛﺎﻣﻼ ﻏﻴﺮ ﺧﻤﻴﺮﻱ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬
‫‫ﭖ: ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺗﻮﺭﻡ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﮔﺮﺍﻳﺶ ﻛﻤﺘﺮ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺭﺱ ﺑﻪ ﺟﺬﺏ ﺁﺏ، ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪﺍﻱ ﻛﺎﻫﺶ‬ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ.‬
‫ ‫ﺕ: ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺧﺎﻛﻬﺎﻱ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ، ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺳﻲ ﺑﻲ ﺁﺭ، ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺗﻚﻣﺤﻮﺭﻱ ﻭ ﺳﻪﻣﺤﻮﺭﻱ ﻭ‬ ﻛﺸﺶ ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪﺍﻱ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ ﻛﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺁﻥ ﺗﺎﺑﻌﻲ ﺍﺯ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺁﻫﻚ‫ ﻣﺼﺮﻓﻲ، ﻧﻮﻉ ﺧﺎﻙ، ﺩﻣﺎﻱ ﻣﺤﻴﻂ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ، ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ.‬‬
‫ ‫ﺙ: ﺩﻭﺍﻡ ﺧﺎﻛﻬﺎﻱ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪﻩ، ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻳﺨﺒﻨﺪﺍﻥ – ﺫﻭﺏ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺧﺎﻛﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﻭﺍﻡ ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻳﺎﺩﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﻋﺎﻣﻞ ﺩﻭﺍﻡ ﺩﺭ ﻃﺮﺡ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺧﺎﻙ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﻧﻘﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪﻩﺍﻱ ﺩﺍﺭﺩ.‬

‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺁﻫﻜﻲ ﺍﺯ ﺧﺎﻛﻬﺎﻱ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﻭ ﻳﺎ ﺧﺎﻛﻬﺎﻱ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ‬ ﻗﺮﺿﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺧﺎﻙ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﺍﻩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﺨﻢ ﺯﺩﻥ ﻭ ﻛﻨﺪﻥ، ﻭ ﻳﺎ ﻣﺨﻠﻮﻃﻲ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ.‬
‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﺁﻟﻲ ﻭ ﻧﺒﺎﺗﻲ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ۶۳ ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ‫(٥/٢ ﺍﻳﻨﭻ) ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺯ ﺧﺎﻛﻬﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺼﺮﻑ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺒﻖ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۸۷‪ T‬ﻧﻤﻮﻧﻪﺑﺮﺩﺍﺭﻱ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ‬ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﻱ ﺣﺎﺻﻠﻪ ﺗﺤﺖ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﻫﻴﺪﺭﻭﻣﺘﺮﻱ (ﺁﺷﺘﻮ ‪)T88‬ ﻭ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺣﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺧﻤﻴﺮﻱ (ﺁﺷﺘﻮ ۹۰‪ T‬ ﻭ‬‫‪ (T89 ‬ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ.‬
‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﻭﺍﻛﻨﺶﺯﺍ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﺜﺒﻴﺖ، ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻓﺸﺎﺭﻱ ﺗﻚﻣﺤﻮﺭﻱ‬ ﺁﻥ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۲۲۰‪T‬ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱ ﻣﻲﺷﻮﺩ ۳/۵ ﻛﻴﻠﻮﮔﺮﻡ ﺑﺮ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻓﺸﺎﺭﻱ‬ ﺧﺎﻙ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻧﺸﺪﻩ (ﺧﺎﻙ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻫﻚ) ﺑﺎﺷﺪ.‬

‫ﺁﻫﻚ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺯﻧﺪﻩ ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻮﺩﺭ ﺑﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻲﺭﺳﺪ. ﺍﺯ ﺁﻫﻚ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺼﺮﻑ ﻃﺒﻖ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ‬۲۱۸‪ T‬ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﻴﺮﻱ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﻱ ﺣﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۲۱۹‪ T‬ﺗﺤﺖ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ‬ ﻭ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﻗﺮﺍﺭﮔﻴﺮﺩ. ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻠﻪ ﺍﺯ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺟﺪﻭﻝ ﺷﻤﺎﺭﻩ ۱۲-۲ نشريه فني و عمومي راه ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬
‫ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﻧﻮﻉ ﺁﻫﻚ ، ﻣﻨﺒﻊ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ‬ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺧﺼﻮﺻﻲ ﻗﻴﺪ ﮔﺮﺩﺩ. ﻣﺼﺮﻑ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﺁﻫﻚ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﺩﻥ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﻚ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﻣﺠﺎﺯ ﻭﻟﻲ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺁﻫﻚ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺠﺎﺯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺻﺪﻣﺎﺕ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺟﻮﻱ،‬ ﺁﻫﻚ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻧﺒﺎﺭﻫﺎﻱ ﺳﺮﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﻭ ﻛﺎﻣﻼ ﻋﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻱ ﺷﻮﺩ. ﻣﺪﺕ‬ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻱ ﺁﻫﻚ ﺩﺭ ﺍﻧﺒﺎﺭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۱۰ ﺭﻭﺯ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺍﺯﺧﻄﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺁﻫﻚ ﺷﻜﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﺑﺎ‬ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺷﻮﺩ.‬
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﻫﻚ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺴﺘﻠﺰﻡ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ. ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ، ﻟﺰﻭﻡ ﺣﻤﻞ ﺁﻫﻚ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺁﺯﻣﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺠﺮﺏ، ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻛﺎﺭﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺁﻫﻚ ـ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ‬‬ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﻭﺯﺵ ﺑﺎﺩ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﺁﻫﻚ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻧﻤﻮﺩ. ﻛﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻜﺶ ﻭ ﻣﺎﺳﻚ ﻭ ﻭﺳﺎﻳﻞ‬‫ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ.‬

‫ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﻃﺮﺡ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ، ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻫﻚ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﺎﻙ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻣﻌﻴﻦ ﻛﻪ‬ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ، ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺪﻳﻬﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻱ ﻃﺮﺍﺣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ‬ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺧﺎﻙ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺩﺭ ﺭﻭﺳﺎﺯﻱ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﻭﺵ ﻃﺮﺍﺣﻲ ﺑﺎ ﺷﺮﺡ ﻛﺎﻣﻞ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ‬ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭﻳﮋﻩ ﻫﺮ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺧﺼﻮﺻﻲ ﻗﻴﺪ ﺷﻮﺩ. ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ‬ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻬﺎﻱ ﺯﻳﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﻃﺮﺡ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﺮﺩ.‬

‫ﺍﻟﻒ: ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ: ۲۲۰‪T‬‬
‫ﺏ: ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺳﻲ ﺑﻲ ﺁﺭ‬
‫‫ﭖ: ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻓﺸﺎﺭﻱ‬
‫‫ﺕ: ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺭﻭﺵ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﺧﻤﻴﺮﻱ‬
‫ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺁﻫﻜﻲ‬
‫ﺍﺟﺮﺍﻱ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﺁﻫﻜﻲ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ.‬
‫ﺍﻟﻒ: ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﻭﺳﺎﺯﻱ‬
‫‫ﺏ: ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻛﺮﺩﻥ ﺧﺎﻙ‬
‫‫‫‫ﭖ: ﭘﺨﺶ ﺁﻫﻚ‬
‫ﺁﻫﻚ ﺭﺍ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺭﻭﺵ ﺧﺸﻚ ﻭ ﻳﺎ ﺗﺮ، ﺭﻭﻱ ﺧﺎﻙ ﺭﻳﺴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﺍﻩ ﭘﺨﺶﻛﺮﺩ.‬
‫١- ﺭﻭﺵ ﺧﺸﻚ‬
‫‫٢- ﺭﻭﺵ ﺗﺮ‬
‫‫ﺕ: ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺘﻬﺎﻱ ﭘﺨﺶ ﺁﻫﻚ‬
‫ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺨﺶ ﺁﻫﻚ ﺍﻟﺰﺍﻣﻲ ﺍﺳﺖ.‬
‫١- ﺁﻫﻚ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭﻱ ﭘﺨﺶ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻧﺘﻮﺍﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻳﺎ‬ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ ﭘﺨﺶ ﻭ ﻋﻤﻞ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪﻭﺩ ﺷﺶ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻟﺬﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ‬ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﻛﺎﻣﻞ ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻟﺰﺍﻣﻲ ﺍﺳﺖ. ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﻭﺯﺵ ﺑﺎﺩ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻧﺰﻭﻝ ﺑﺎﺭﺍﻥ، ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﻛﺎﻫﺶ‬‬ ﺍﺛﺮﺑﺨﺸﻲ ﺁﻫﻜﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻫﻮﺍ ﻭ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻣﺤﻴﻂ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺪﺍﺑﻴﺮ ﻻﺯﻡ‫ﺍﺗﺨﺎﺫ ﺷﻮﺩ.‬ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﭘﺨﺶ ﺁﻫﻚ ﺑﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﻭ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻋﻤﻠﻴﺎﺗﻲ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﻝ‬ ﺑﻴﻨﺠﺎﻣﺪ، ﺭﻭﺷﻬﺎﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﻭ ﻭﺯﻥ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻻﻳﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ‬ ﺗﺪﺭﻳﺠﻲ ﺧﻮﺍﺹ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ ﻣﺸﻜﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.‬
‫٢- ﻋﺒﻮﺭ ﻭ ﻣﺮﻭﺭ ﻭﺳﺎﻳﻞ ﻧﻘﻠﻴﻪ، ﺑﻪ ﺟﺰ ﺩﺳﺘﮕﺎﻫﻬﺎﻱ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺁﺑﭙﺎﺵ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺁﻫﻚ ﭘﺨﺶ‬ ﺷﺪﻩ ﻣﺠﺎﺯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.‬
‫ ‫٣- ﻫﻨﮕﺎﻡ ﭘﺨﺶ ﺁﻫﻚ ﺧﺸﻚ ﻳﺎ ﺩﻭﻏﺎﺏ، ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻣﺪﺕ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﺧﺎﻙ ﻭ ﺁﻫﻚ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ‬ ﻫﻮﺍ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ٥ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﻴﮕﺮﺍﺩ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺨﺶ ﺁﻫﻚ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﻱ ﺑﺎﺭﺍﻧﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭﻱ ﺳﻄﺢ‬‫ ﻳﺦ ﺯﺩﻩ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺠﺎﺯ ﻧﻴﺴﺖ.‬
‫ﺙ: ﺍﺧﺘﻼﻁ ﺁﻫﻚ ﺑﺎ ﻣﺼﺎﻟﺢ‬
‫‫ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻋﻤﻞ ﺍﺧﺘﻼﻁ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ ﻳﺎ ﺩﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻱ ﺑﺎﺷﺪ.‬
‫ج: ‫ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ‬ ‫‬
‫چ: ‫ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻣﺨﻠﻮﻁ‬ ‫
‫ ح: ‫‫ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻧﺴﺒﻲ‬

ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻴﻔﻴﺖ‬ زیر اساس روسازی آسفالتی

‫ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺧﺎﻙ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﺍﺯ ﺣﻴﺚ ﻧﻮﻉ ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎ ﺷﺎﻣﻞ‬ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ.‬
‫ﺍﻟﻒ: ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺧﺎﺻﻴﺖ ﻭﺍﻛﻨﺶﺯﺍﻳﻲ ﺧﺎﻙ ﺑﺎ ﺁﻫﻚ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻓﺸﺎﺭﻱ ﺗﻚﻣﺤﻮﺭﻱ‬ ﺧﺎﻙ ﻗﺒﻞ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺜﺒﻴﺖ، ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺑﻨﺪ ٢١-٢-٢-٣ ﺩﺭ ﺷﺮﻭﻉ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ‬‫ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﻛﺎﺭ ﻭ ﺑﺎ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ.‬
‫ﺏ: ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪﺍﻱ ﺍﺯ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺧﺮﺩ ﻭ ﻧﺮﻡ ﺷﺪﻥ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻼﻁ‬ ﻛﺎﻣﻞ ﺧﺎﻙ ﻭ ﺁﻫﻚ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻛﻮﺑﻴﺪﮔﻲ، ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﺸﻚ ﻛﺮﺩﻥ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﻣﺨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۱۰۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﺧﺎﻙ ﺗﺜﻴﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺁﻥ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ‬
‫ﭖ: ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺳﻴﻨﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺁﻫﻚ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ ﺁﻫﻚ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ‬ ﺧﺸﻚ ﺭﻭﻱ ﺧﺎﻙ ﭘﺨﺶ ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۱۰۰ ﻣﺘﺮ ﻃﻮﻝ ﺭﺍﻩ، ﻭ ﺍﮔﺮ ﻋﺮﺽ ﺭﺍﻩ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻱ ‬‫ﻫﺮ ۱۰۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﺁﻳﺪ.‬
‫ﺕ: ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺩﻭﻏﺎﺏ ﺁﻫﻚ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺁﻫﻚ ﺭﻭﻱ ﻧﻤﻮﻧﻪ‬ ﺏ ﺭﺩﻳﻒ ﺑﺎﻻ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۲۳۲T‬ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﺁﻳﺪ.‬
ﺙ: ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺁﻫﻚ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻭ ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۲۵۰ ﺗﻦ ﺁﻫﻚ‬ ﻭﺍﺭﺩﻩ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﮔﺎﻩ.
‫ﺝ:‬ ‫ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻭﺯﻥ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻣﺤﻠﻲ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ۱۹۱‪ T‬ﺁﺷﺘﻮ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۵۰ ﻣﺘﺮ ﻃﻮﻝ ﺭﺍﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﻋﺮﺽ ﺭﺍﻩ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ۱۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ‬‫ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ.‬
‫‫ﭺ:‬ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ۱۸۰‪ T‬ﺁﺷﺘﻮ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۵۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﻣﺼﺎﻟﺢ.‬
ﺡ: ‫ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺳﻲ ﺑﻲ ﺁﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﺭﻭﻱ ﺧﺎﻙ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻓﻮﺍﺻﻞ ۵۰۰ ﺗﺎ ۱۰۰۰ ﻣﺘﺮ ﻃﻮﻝ ﺭﺍﻩ‬ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ ﺑﺎ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ، ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﺁﻳﺪ.‬ ‫ ‬
‫ ﺥ:‬ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﻫﺪ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﻧﻮﻉ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﻓﻮﻕ ﻭ‬ ﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻧﻤﻮﺩ

 

روسازی

روسازی

اجراي زيراساس روسازی آسفالتی

اساس روسازی آسفالتی

قشر اساس، معمولاً بلافاصله در زیر لایه آسفالت، و روی قشر زیراساس قرار می گیرد. مصالح این قشر می تواند متشکل از سنگ کوهی شکسته، شن و ماسه رودخانه ای شکسته یا سرباره کوره های آهن گذاری و یا ماکادام باشد. این مصالح علاوه بر عملکرد عمومی سازه ای که در سیستم روسازی دارد باید دارای خصوصیاتی باشدکه در زیربندهای ۴-۲-۱ الی ۴-۲-۳ توضیح داده شده است.  ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺷﻨﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻲ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻣﻌﻴﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻫﻨﺪﺳﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎﻱ ﺍﺟﺮﺍﻳﻲ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﺱ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﻭﺳﺎﺯﻱ ﺭﺍﻩ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻃﺒﻖ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻓﻨﻲ ﺍﻳﻦ ﻓﺼﻞ ﺑﺎ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ، ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬ ‬


‫‫ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ روسازی آسفالتی‬

‫ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﻉ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺟﻮﻱ ﻭ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﻭ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺑﺎﺭ ﻭﺍﺭﺩﻩ ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺷﺪ ﻭ‬ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻭﺿﻊ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ:‬
‫ – ﺍﺳﺎﺱ ﺷﻨﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻲ‬
‫ – ﺍﺳﺎﺱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ‬
– ﺍﺳﺎﺱ ﻗﻴﺮﻱ
‫ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﻧﻮﻉ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺧﺼﻮﺻﻲ ﻗﻴﺪ ﺷﻮﺩ. ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ، ﻧﺤﻮﻩ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺍﺳﺎﺱ ﺷﻨﻲ – ﺳﻨﮕﻲ ﻭ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ:‬

‫ﺍﺳﺎﺱ ﺷﻨﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻲ‬

‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻮﺍﺩ ﺁﻟﻲ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻲ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺳﻨﮕﺪﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻣﻘﺎﻭﻡ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪﻩ‬ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺍﻳﻦ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ:
‫‫ﺍﻟﻒ: ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻳﻬﺎﻱ ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﺟﺪﻭﻝ ٣١-١ نشريه فني و عمومي راه ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ‬
‫ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﺑﺎﺷﺪ.‬
ﺏ: ﺣﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺁﺷﺘﻮ T89 و T90 ‪ T‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۲۵% ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺧﻤﻴﺮﻱ از ٤ ﺩﺭﺻﺪ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
‬ ﭖ: ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺎﺳﻪﺍﻱ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺁﺷﺘﻮ T 176 نبايد از ۴۰ % كمتر باشد‪.‬
‫ﺕ: ﺣﺪﺍﻗﻞ ۷۵ ﺩﺭﺻﺪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺭﻭﻱ ﺍﻟﻚ ۴/۷۵ ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ (ﺷﻤﺎﺭﻩ ٤)ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺟﺒﻬﻪ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ‬ ﺑﺎﺷﺪ (ﺷﻜﺴﺘﮕﻲ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻣﻼﻙ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻲﺑﺎﺷﺪ)‬.
‫‫ﺙ: ﺩﺭﺻﺪ ﺳﺎﻳﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﻟﻮﺱ ﺁﻧﺠﻠﺲ ﺁﺷﺘﻮ ۹۶‪ T‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۴۵% ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬
‫ج : ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺖ ﻭﺯﻧﻲ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺁﺷﺘﻮ ۱۰۴‪ T‬ﻭ ﺑﺎ ﺳﻮﻟﻔﺎﺕ ﺳﺪﻳﻢ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﻧﻮﺑﺖ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۱۲%‬ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬ ‫‬

‫ ﭺ:‬ ﺗﺤﻤﻞ ﺑﺎﺭﺑﺮﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ (ﺳﻲ ﺑﻲ ﺁﺭ) ﻛﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ۱۸۸۳‪ ASTM D‬ﻭ ﺑﺎ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﺁﺷﺘﻮ‬ ۱۸۰‪ T‬ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۸۰% ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫
‫‫ ﺡ:‬ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﺿﺮﻳﺐ ﺗﻮﺭﻕ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ۸۱۲‪ BS‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۳۵% ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬ ‫
‫ﺗﺒﺼﺮﻩ: ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﻫﺶ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﺨﺒﻨﺪﺍﻥ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺩﺭﺻﺪ‬ ﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺍﻟﻚ ۰/۰۷۵ ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ (ﺷﻤﺎﺭﻩ ۲۰۰) ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻳﻬﺎﻱ ﺟﺪﻭﻝ ۱۳-١ نشريه ۱۰۱ﺭﺍ ﺗﻘﻠﻴﻞ ﺩﺍﺩ،‬‫ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻱ ﻛﻪ ﺩﺭﺻﺪ ﻣﻮﺍﺩ ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺍﺯ ۲۰ ﻣﻴﻜﺮﻭﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ٣ ﺩﺭﺻﺪ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻜﻨﺪ.‬

‫ﭘﺨﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻭ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ‬

‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻳﻚ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﻫﻤﮕﻦ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﺍﻩ ﭘﺨﺶ ﺷﻮﺩ. ﺍﺯ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﺳﻨﮕﺪﺍﻧﻪﻫﺎﻱ‬ ﺩﺭﺷﺖ ﻭ ﺭﻳﺰ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﻧﻤﻮﺩ. ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﭘﺨﺶ ﮔﺮﺩﺩ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ‬ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺑﻪ ﻛﺴﺮ ﻳﺎ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﺍﺳﺎﺱ ۱۵ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﻳﺎ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻻﻳﻪ ﭘﺨﺶ ﻭ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ‬ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻟﺘﻲ ﻛﻪ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ۱۵ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻛﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻻﻳﻪﻫﺎﻱ ﻣﺴﺎﻭﻱ ‬‫ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻧﻤﻮﺩ ﻭﻟﻲ ﺩﺭ ﻫﻴﭻ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻫﺮ ﻻﻳﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺍﺯ ۱۵ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺼﺎﻟﺤﻲ ﻛﻪ‬ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ ﺣﻤﻞ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻓﻮﺍﺻﻞ ﻣﺴﺎﻭﻱ ﻭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ‬ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﭘﺨﺶ ﻭ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﺤﻠﻬﺎﻱ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺎﺷﻴﻦﺁﻻﺕ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﺍ‬ ﺩﺭ ﻗﺸﺮﻫﺎﻱ ۱۵ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮﻱ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﭘﺨﺶ ﻧﻤﻮﺩ. ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻊ ﭘﺨﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺭﻱ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺮﺍﻱ‬‫ﺗﺎﻣﻴﻦ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻣﺸﺨﺼﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻃﻮﺑﺘﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻤﮕﻦ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ‬ ‫ﻟﺰﻭﻡ ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ، ﺗﺴﻄﻴﺢ ﻭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﺼﺎﻟﺢ، ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺎﻧﻜﺮ ﻭ ﺑﺎ ﻓﺸﺎﺭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ.‬ ‫ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﺬﻳﺮﺩ ﻛﻪ ﺁﺏ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ۱/۵± ﺩﺭﺻﺪ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﺑﻬﻴﻨﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ.‬ ‫ﺗﻮﻗﻒ ﺗﺎﻧﻜﺮ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﺭﻭﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺠﺎﺯ ﻧﻤﻲﺑﺎﺷﺪ. ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻧﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﺸﺮﻫﺎﻱ‬ ‫ﺯﻳﺮﻳﻦ ﺻﺪﻣﺎﺗﻲ ﻭﺍﺭﺩ ﺁﻭﺭﺩ.‬

‫ ‫ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺍﺳﺎﺱ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﺭﻗﻮﻡ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﺁﻏﺎﺯ‬ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻟﺮﺯﺷﻲ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ. ﻧﻮﻉ ﻭ ﻭﺯﻥ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻧﻮﻉ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺍﻱ‬‫ ‫ﻫﺮ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺧﺼﻮﺻﻲ ﻗﻴﺪ ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻭﺯﻥ ﻏﻠﺘﻚ ﻣﻮﺭﺩ‬ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺳﺒﺐ ﺧﺮﺩ ﺷﺪﻥ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺳﻨﮕﻲ ﻧﮕﺮﺩﺩ.‬ ‫ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﺍﺯ ﻛﻨﺎﺭﻩﻫﺎﻱ ﺭﺍﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺤﻮﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﻲﺍﻧﺠﺎﻣﺪ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﻱ ﻗﻮﺳﻬﺎ ﻛﻪ‬‫ ‫ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﻗﻮﺱ ﻭ ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮﻳﻦ ﺭﻗﻮﻡ ﺭﺍﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻗﻮﺱ ﺧﺘﻢ‬ ﺷﻮﺩ.‬ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺩﺭﺷﺖ ﻭ ﺭﻳﺰ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ‬ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺻﻼﺡ ﺁﻥ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺷﻮﺩ.‬ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻳﻚ ﻻﻳﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﻭ ﻣﻨﺴﺠﻤﻲ‬‫ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻭ ﺷﻴﺐ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻳﺪ.‬

‫‫ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻧﺴﺒﻲ ﻻﻳﻪ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺎ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺁﺷﺘﻮ T191 ‬ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺻﺪ ﺩﺭﺻﺪ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﻭﺯﻥ ﻣﺨﺼﻮﺹ‬ ﺧﺸﻚ ﻣﺼﺎﻟﺤﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۱۸۰‪ T‬ﻃﺮﻳﻘﺔ ‪ D‬ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻲﺁﻳﺪ.‬ ‫ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻧﺴﺒﻲ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﻛﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻣﺸﺨﺼﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﻻﻳﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ‬‫ ﺷﺨﻢﺯﻧﻲ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﻭ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻧﺴﺒﻲ ﻗﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﺷﻮﺩ.‬ ‫ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻫﺮ ﻻﻳﻪ، ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﺎﻛﺰﻳﻤﻢ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ.‬

‫ ‫ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﻛﻮﺑﻴﺪﮔﻲ ﻫﺮ ﻻﻳﻪ ﺭﻗﻮﻡ ﺳﻄﺢ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ٥/١± ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺑﺎ ﺁﻧﭽﻪ‬‫ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ )ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﻬﺖ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ(. ﺷﻴﺒﻬﺎﻱ ﻃﻮﻟﻲ ﻭ ﻋﺮﺿﻲ‬ ﺍﺳﺎﺱ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻱ ﺳﻄﺢ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻪ‬ ﭼﻬﺎﺭﻣﺘﺮﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺷﻮﺩ. ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻳﻬﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ‬‫٥/١ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬ ‫ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ ﻭ ﻣﺮﻭﺭ ﻭﺳﺎﺋﻂ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺷﻮﺩ.‬

‫ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺍﺳﺎﺱ روسازی آسفالتی‬

‫ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻭ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﺍﺯ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﻗﺒﻞ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻭ‬ ﻧﻴﺰ ﺣﻴﻦ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﻛﺎﺭ ﻭ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﺯﻳﺮ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻳﺪ:‬
‫ ‫ﺍﻟﻒ: ﺍﺯ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﭘﺎﻱ ﻛﺎﺭ ﻧﻤﻮﻧﻪﺑﺮﺩﺍﺭﻱ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﺑﻨﺪ٣١-٢-١-١ ﺍﻳﻦ ﻓﺼﻞ ﺍﻧﺠﺎﻡ‬ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻃﺒﻖ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺍﺻﻼﺡ ﮔﺮﺩﺩ.
‫ ‫ﺏ: ﺍﺯ ﻣﺼﺎﻟﺤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺭﺍﻩ ﺣﻤﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻫﺮ ۵۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﺩﺭﺻﺪ‬ ﺷﻜﺴﺘﮕﻲ ﺣﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﺧﻤﻴﺮﻱ، ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺎﺳﻪﺍﻱ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﺁﻳﺪ.‬
ﭖ: ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻭﺯﻥ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻣﺤﻠﻲ ﺩﺭ ﻫﺮ ۵۰ ﻣﺘﺮ ﻃﻮﻝ ﺭﺍﻩ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ، ﭼﭗ ﻭ ﺭﺍﺳﺖ‬ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﻋﺮﺽ ﺭﺍﻩ ﺯﻳﺎﺩﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ )ﺁﺯﺍﺩﺭﺍﻩ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﺮﺍﻩ(، ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۷۵‫ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﺁﻳﺪ. ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻻﻳﻪ ﺍﺳﺎﺱ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻛﻪ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭﺯﻥ ﻣﺨﺼﻮﺹ‬ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﮒ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﮔﺮﺩﺩ.‬
‫ﺕ: ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ۵۰۰ ﻣﺘﺮ ﻃﻮﻝ ﺭﺍﻩ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ‬ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻳﺪ.‬
‫ ‫ﺙ: ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻻﺯﻡ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﻫﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺳﻲ ﺑﻲ ﺁﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ‬ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭ ﻓﻮﺍﺻﻞ ۳۰۰ ﺗﺎ ۵۰۰ ﻣﺘﺮ، ﻭ ﺳﺎﻳﺮ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ، ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺷﻮﺩ.‬

‫ﺍﺳﺎﺱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ‬

ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻬﻴﻪ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ ﺍﺯ ﺳﻨﮓ ﻛﻮﻫﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﺍﻱ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻭ‬ ﭘﺨﺶ ﺁﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﻗﺸﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺑﻌﺎﺩ، ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ ﻭ ﺿﺨﺎﻣﺘﻬﺎﻱ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻭ ‬‫ﺳﭙﺲ ﭘﺨﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﻳﺰﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺧﺸﻚ ﻳﺎ ﺗﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ.‬

‫‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ ﺷﺎﻣﻞ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺯﻳﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ:‬
‫ﺍﻟﻒ: ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭﺷﺖﺩﺍﻧﻪ‬
‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭﺷﺖﺩﺍﻧﻪ ﺳﻨﮕﻲ (ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ) ﻛﻪ ﺍﺯ ﺷﻜﺴﺘﻦ ﺳﻨﮓ ﻛﻮﻫﻲ ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﺑﺰﺭﮒﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﺍﻱ‬ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎﻣﻼ ﺳﺨﺖ، ﻣﺤﻜﻢ، ﺑﺎﺩﻭﺍﻡ ﻭ ﻋﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻻﻱ ﻭ ﺭﺱ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻮﺍﺩ ﺯﻳﺎﻧﺒﺨﺶ‬ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺯﻳﺮ ﺑﺮﺍﺑﺮﻱ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ:‬
‫ ‫١- ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭﺷﺖﺩﺍﻧﻪ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۲۷‪ T‬ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ‬ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻳﻬﺎﻱ ﺟﺪﻭﻝ ۱۳-٢ نشريه فني وعمومي راه ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎﺷﺪ.‬
‫‫ﺩﺍﻧﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺼﺮﻑ ﺩﺭ ﻫﺮ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺧﺼﻮﺻﻲ ﺗﺼﺮﻳﺢ ﺷﻮﺩ.‬
‫‫٢- ﺩﺭﺻﺪ ﺳﺎﻳﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻟﻮﺱ ﺁﻧﺠﻠﺲ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ۵۳۵‪ ASTM C‬ﺍﺯ ۴۵ ﺩﺭﺻﺪ ﺗﺠﺎﻭﺯ‬ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ.‬
‫ ‫٣- ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺖ ﻭﺯﻧﻲ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۴۰۱‪ T‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﻧﻮﺑﺖ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﺳﻮﻟﻔﺎﺕ ﺳﺪﻳﻢ ﻧﺒﺎﻳﺪ‬ ﺍﺯ ۱۲ ﺩﺭﺻﺪ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬
‫ ‫٤- ﺩﺭﺻﺪ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ، ﭘﻮﻟﻜﻲ ﻭ ﺳﻮﺯﻧﻲ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭﺷﺖﺩﺍﻧﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺠﻤﻮﻋﺎ ﺍﺯ ۱۵ ﺩﺭﺻﺪ‬ ‫ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ‫ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺳﻮﺯﻧﻲ ﻭ ﭘﻮﻟﻜﻲ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﺪﺍﻧﻪﻫﺎﺋﻲ ﺑﺎ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ۹/۵ ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ( ۳/۸ اينچ ) ﺍﻃﻼﻕ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺭﺍﺯﺍ ﺑﻪ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﺳﻨﮕﺪﺍﻧﻪ ﺍﺯ ٥ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬
‫‫ ‫٥- ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭﺷﺖﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯ ﺷﻜﺴﺘﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﺍﻱ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﻮﺩ، ﺣﺪﺍﻗﻞ ۷۵ ﺩﺭﺻﺪ ﻭﺯﻧﻲ‬ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺭﻭﻱ ﺍﻟﻚ ۴/۷۵ ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ (ﺍﻟﻚ ﺷﻤﺎﺭﻩ ٤) ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺟﺒﻬﻪ ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ‬ ﺑﺎﺷﺪ (ﺑﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺷﻜﺴﺘﮕﻲ ﻃﺒﻴﻌﻲ).
‫‫ ‫٦- ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺩﺭﺷﺖﺩﺍﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﺳﻨﮓﺷﻜﻨﻬﺎﻱ ﭼﻜﺸﻲ ﻳﺎ ﻣﺨﺮﻭﻃﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﻮﺩ.‬ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ ﻣﺼﺎﻟﺤﻲ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﻨﮓﺷﻜﻨﻬﺎﻱ ﻓﻜﻲ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﻣﺠﺎﺯ‬ ﻧﻴﺴﺖ.‬
‫ ‫‫ﺏ: ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﻳﺰﺩﺍﻧﻪ‬
‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﻳﺰﺩﺍﻧﻪ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﻭ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺎﺳﻪ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻳﺎ ﻣﺎﺳﻪ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺨﻠﻮﻃﻲ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺯﻳﺮ‬ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ:‬
١- ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﺍﻳﻦ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۲۷‪ T‬ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﺟﺪﻭﻝ ۱۳-۳ نشريه فني عمومي راه منطبق باشد.
‫‫٢- ﺣﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﺧﻤﻴﺮﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺁﺷﺘﻮ ۸۹‪ T‬ﻭ ۹۰T‬ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﺯ ۳۰ ﺩﺭﺻﺪ ﻭ‬‫۶ ﺩﺭﺻﺪ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺎﺳﻪﺍﻱ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ (ﺁﺷﺘﻮ ۱۷۶‪ (T‬ﺣﺪﺍﻗﻞ ۳۰ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﺷﺪ.‬

‫ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ روسازی آسفالتی‬
‫ﺭﻗﻮﻡ ﺑﺴﺘﺮﻫﺎﻱ ﺯﻳﺮﻳﻦ ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ، ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎ ﻧﻴﻤﺮﺧﻬﺎﻱ ﻋﺮﺿﻲ ﻭ‬ ﻃﻮﻟﻲ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻱ ﺳﻄﺢ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱ‬ ‫ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﺩﺭ ﺣﺪ ﺭﻭﺍﺩﺍﺭﻳﻬﺎﻱ ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋﺒﻮﺭ ﻭﺳﺎﺋﻂ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﻳﺎ ﺑﺎﺭﻧﺪﮔﻲ ﻳﺎ‬ ﻋﺪﻡ ﺯﻫﻜﺸﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻋﻠﺖ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﻭ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻻﺯﻡ ﺑﺴﺘﺮﻫﺎﻱ ﺯﻳﺮﻳﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ‬ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺻﻼﺡ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻱ ﻛﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺑﺎﺷﺪ‬ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ.‬

‫ ‫‫ﻗﺸﺮ ﺟﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪﻩ روسازی آسفالتی‬
‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﻗﺸﺮ ﺟﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺎﺳﻪ ﻛﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ ﺩﺭ‬ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻲ ﺧﺼﻮﺻﻲ ﻭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎﻱ ﺍﺟﺮﺍﻳﻲ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﺨﺶ ﺍﻳﻦ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺎﺳﻪﺍﻱ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ‬‫ ﮔﺮﻳﺪﺭ ﻭ ﻳﺎ ﭘﺨﺶ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻣﻜﺎﻧﻴﻜﻲ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ.‬ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﺳﻪ ﻭ ﺁﺭﺍﻳﺶ ﺳﻄﺢ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺁﻥ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﻭ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎﻱ‬‫ ‫ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺩﺭﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎﺷﺪ.‬
ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﺍﻳﻦ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺟﺪﻭﻝ ﺷﻤﺎﺭﻩ ٣١-٣ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺩﺭﺻﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﻟﻚ‬‫۰/۰۷۵ ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ (ﺷﻤﺎﺭﻩ ۲۰۰) ﺁﻥ ﺣﺪﺍﻗﻞ ۵ ﻭ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ۱۰ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﺷﺪ.‬

‫ ‫‫ﭘﺨﺶ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ‬
‫روسازی آسفالتی ﭘﺨﺶ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺳﻄﺢ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﭘﺨﺶ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻣﻜﺎﻧﻴﻜﻲ ﻳﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻛﻪ‬ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﻴﺮﺩ. ﭘﺨﺶ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺳﻨﮕﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﻭ ﻣﻨﻈﻢ ﻭ‬‫ﺑﺪﻭﻥ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺩﺭﺷﺖ ﺍﺯ ﺭﻳﺰ ﺩﺭ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ‬ ﺭﻭﺍﻧﻪﻛﺎﺭﻱ ﻣﺠﺪﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﺨﺶ ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬
‫ ‫ﺳﻄﺢ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﻭ ﻋﺒﻮﺭ ٣ ﺗﺎ ٤ ﮔﺬﺭ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻏﻠﺘﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎﻣﻼ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﻭ‬ ﻣﺴﻄﺢ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻧﻘﺎﻁ ﻓﺮﻭﺩ ﻭ ﻓﺮﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺍﺻﻼﺡ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻱ ﻛﻪ ﺳﻄﺢ ﻧﻬﺎﻳﻲ ‬‫ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻱ ﭘﺨﺶ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻫﺮ‬ ﻻﻳﻪ ﻛﻤﺘﺮ ﺍﺯ ۱٫۲۵ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ٢ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﺩﺭﺷﺘﻲ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻧﺒﺎﺷﺪ.‬
‫ ‫‫ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ ﻓﺎﻗﺪ ﺁﺭﺍﻳﺸﻲ ﺑﺎﺷﺪ‬ ﻛﻪ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺭﻳﺰ ﻭ ﺩﺭﺷﺖ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﻓﺖ ﻓﻘﻂ ﺩﺭﺷﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺭﻳﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ‬‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻻﻳﻪ ﺟﻤﻊﺁﻭﺭﻱ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ ﺗﻌﻮﻳﺾ ﻭ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻧﻤﻮﺩ. ﺍﻧﺒﺎﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﻳﺎ‬ ﺭﻳﺴﻪ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﻭﻱ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ ﻣﺠﺎﺯ ﻧﻴﺴﺖ.‬ ‫ﭘﺨﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺳﻨﮕﻲ، ﺟﺰ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻣﺎﺳﻪﭘﺎﺷﻲ ﻭ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ‬۲۰۰ ﻣﺘﺮ ﻃﻮﻝ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.‬

‫ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ‬
‫روسازی آسفالتی ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ، ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﻭ ﻳﺎ ﻟﺮﺯﺷﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ‬ ﺯﻳﺮ ﺍﺟﺮﺍ ﺷﻮﺩ:‬
‫ ‫ﺍﻟﻒ: ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ، ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻭ‬ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﺳﻄﻮﺡ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ ﻭ ﺿﺨﺎﻣﺘﻬﺎ ﻭ ﺭﻭﺍﺩﺍﺭﻳﻬﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ، ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻭﺯﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺪﺍﻗﻞ ۱۰ ﺗﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻛﻨﺎﺭﻩ ﺭﺍﻩ‬‬ ﺷﺮﻭﻉ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺤﻮﺭ ﺁﻥ ﺧﺘﻢ ﺷﻮﺩ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﻗﻮﺳﻬﺎ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﻗﻮﺱ ﻳﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﻭ ﺑﻪ‬ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺧﺘﻢ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ.‬ ﻫﺮ ﮔﺬﺭ ﻏﻠﺘﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻴﻤﻲ ﺍﺯ ﻋﺮﺽ ﮔﺬﺭ ﻗﺒﻠﻲ ﺭﺍ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ. ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻄﺢ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﺮ ﺁﻥ‬ ‫ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﻪﮔﺎﻧﻪ ﺯﻳﺮ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﮔﺮﺩﺩ:‬
‫١– ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺳﻨﮕﻲ ﻛﺎﻣﻼ ﺩﺭ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻗﻔﻞ ﻭ ﺑﺴﺖ ﺷﻮﻧﺪ.‬
‫‫٢- ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺗﻘﻠﻴﻞ ﻳﺎﺑﺪ.‬
‫٣- ﻫﻴﭻ ﺧﺰﺵ ﻭ ﻳﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺩﺭ ﺣﻴﻦ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﺩﺭ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻧﺸﻮﺩ.‬
‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﻳﻦ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ، ﺳﺴﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺗﺎﺏ ﻭﺯﻥ ﻏﻠﺘﻚ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ‬ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻮﺟﻲ ﺩﺭ ﻻﻳﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻳﻬﺎﻳﻲ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺍﺳﺎﺱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱ ﺁﻧﻬﺎ‬‫ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻪ ٤ ﻣﺘﺮﻱ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ۱/۵ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ، ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻛﻠﻴﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ‬‫ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻪ ٤ ﻣﺘﺮﻱ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ۱/۵ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ، ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻛﻠﻴﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﻗﺸﺮ ﺯﻳﺮﻳﻦ ﺁﻥ ﻭ ﺭﻓﻊ ﻋﻠﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﻮﺩ.‬
‫ﺏ: ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﻟﺮﺯﺷﻲ ﺩﺭ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺗﺮﺍﻛﻢ، ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﻭ‬ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﺁﺭﺍﻳﺶ ﺳﻄﺢ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ ﻭ ﺿﺨﺎﻣﺘﻬﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ‬ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺳﻨﮕﻲ ﺩﺭ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﻛﺎﻓﻲ ﻗﻔﻞ ﻭ ﺑﺴﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻗﺸﺮ ﺣﺎﺻﻠﻪ‬ ﺑﺪﻭﻥ ﺟﺎﺑﻪﺟﺎﻳﻲ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﻣﺼﺎﻟﺢ، ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻚ ﺳﻪﭼﺮﺥ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﺑﻪ ﻭﺯﻥ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﻩ ﺗﻦ،‫ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﭙﺲ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻛﺎﻣﻞ ﻗﺸﺮ، ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻚ ﺳﻪﭼﺮﺥ ﺗﺎ ﺣﺼﻮﻝ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺳﻪﮔﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ ﻭ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﻨﺪﺭﺟﺎﺕ ﺑﻨﺪ ﺍﻟﻒ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﺳﻄﻮﺣﻲ ﺍﺯ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﻛﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ‬ ﻭ ﻳﺎ ﻟﺮﺯﺷﻲ ﻣﻘﺪﻭﺭ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﻛﻮﭼﻚ ﻟﺮﺯﺷﻲ ﻣﺘﺮﺍﻛﻢ ﺷﻮﺩ.‬

‬‫ ‫‫ﭘﺨﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﻳﺰﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻧﻬﺎﻳﻲ‬

‫روسازی آسفالتی‬ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻴﻦ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﺍﺯ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﻳﺰﺩﺍﻧﻪ‬ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ ﻭ ﺳﺎﻳﺮ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺟﺪﻭﻝ ۱۳-۳ نشريه فني و عمومي راه ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻗﺒﻼ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ‬ ﺷﺎﻧﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﺭﻳﺴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺯ ﺍﻧﺒﺎﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﻧﻤﻮﺩ.‬
‫ ‫ﭘﺨﺶ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﻉ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ ﺩﺭ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ(ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﻳﺎ ﻟﺮﺯﺷﻲ) ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺍﺟﺮﺍ ﺷﻮﺩ:‬
‫ ‫ﺍﻟﻒ: ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻛﺎﻣﻞ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﻭ ﺗﺤﻜﻴﻢ ﺁﻥ، ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﻳﺰﺩﺍﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﺨﺶ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻣﻜﺎﻧﻴﻜﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻴﻞ‬ ﺩﺭ ﻻﻳﻪﻫﺎﻱ ﻧﺎﺯﻙ ﺭﻭﻱ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ ﭘﺨﺶ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ، ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻚ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ‬ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻴﻦ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺣﺮﻛﺖ ﻏﻠﺘﻚ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺎﺳﻪ ﭘﺮ ﺷﻮﺩ.‬
‫ﭘﺨﺶ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺪﺭﻳﺠﻲ ﻭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﻴﺮﺩ. ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮﺯﻳﻊ ﻭ ﮔﺴﺘﺮﺩﻥ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﻣﺎﺳﻪ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ‬ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﻭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﺮ ﺷﺪﻥ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻴﻦ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯﺟﺎﺭﻭﻫﺎﻱ ﺩﺳﺘﻲ ﻣﻜﺎﻧﻴﻜﻲ‬‫ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ. ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﭘﺨﺶ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ ﻛﻪ ﻓﻀﺎﻱ ﺑﻴﻦ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎ‬ ﭘﺮ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺤﻠﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﻔﻮﺫ ﻣﺎﺳﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻗﺸﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻣﻲ ﺗﺤﻜﻴﻢ ﻭ ﺗﺜﺒﻴﺖ‬ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.‬
‫ ‫ﺏ: ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ ﻏﻠﺘﻜﻬﺎﻱ ﻟﺮﺯﺷﻲ، ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﭘﺨﺶ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﺟﺮﺍ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ۵۰ ﺩﺭﺻﺪ‬ ﻣﺎﺳﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻴﻦ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﭘﺨﺶ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻣﻜﺎﻧﻴﻜﻲ ﻳﺎ ﺑﻴﻞ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ‬ ﺳﻄﺢ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﭘﺨﺶ ﮔﺮﺩﺩ. ﺳﭙﺲ ﻏﻠﺘﻚ ﻟﺮﺯﺷﻲ ﻓﻘﻂ ﻳﻜﺒﺎﺭ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺳﻄﺤﻲ ﻛﻪ‬ ﻣﺎﺳﻪ ﺭﻭﻱ ﺁﻥ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻋﺒﻮﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺎﺳﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻴﻦ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺳﻨﮕﻲ‫ﻧﻔﻮﺫ ﻛﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﻣﺠﺪﺩﹰﺍ ﺑﺮﺍﻱ ۵۰ ﺩﺭﺻﺪ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﻭ ﻫﺮ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺎ ۲۵ ﺩﺭﺻﺪ ﻣﺎﺳﻪ‬‬ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺟﻬﺖ ﺳﻬﻮﻟﺖ ﻧﻔﻮﺫ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﻪ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻴﻦ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ،‬‫ﺟﺎﺭﻭ ﺯﺩﻥ ﺩﺳﺘﻲ ﻳﺎ ﻣﻜﺎﻧﻴﻜﻲ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ، ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻏﻠﺘﻚ‬ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺎﺳﻪ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ ﺟﺎﺭﻭ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﺳﻨﮕﻬﺎ، ﺗﺎ‬ ﺣﺼﻮﻝ ﻻﻳﻪﺍﻱ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺘﺮﺍﻛﻢ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ.‬

‫‫روسازی آسفالتی ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻭ ﭘﺨﺶ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﻓﻮﻕ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ‬ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻖ ﺧﺸﻚ ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ. ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﺑﺎ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭘﺮ ﺷﺪﻥ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻀﺎﻱ ﺑﻴﻦ ﺩﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﺳﻨﮕﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺎﺳﻪ، ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ‬ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ. ﺣﻴﻦ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻻﺯﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺍﺯ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮ ﺷﺪﻥ ﻛﺎﻣﻞ‬ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ ﺍﺯ ﺟﺎﺭﻭﻱ ﺩﺳﺘﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺨﺶ ﻣﺆﺛﺮ ﻭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﻣﺎﺳﻪ ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬ ﺁﺑﭙﺎﺷﻲ ﻭ ﻏﻠﺘﻚﺯﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ ﺗﺎ ﻳﻚ ﻗﺸﺮ ﻣﺘﺮﺍﻛﻢ ﻭ ﺗﺤﻜﻴﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻳﺪ. ﻣﺼﺮﻑ ﺁﺏ ﺑﻴﺶ‬ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﺠﺎﺯ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺷﻮﺩ.

‫ ‫روسازی آسفالتی ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﻃﺒﻖ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎﻱ ﺍﺟﺮﺍﻳﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻻﻳﻪ ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺟﺮﺍ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻻﻳﻪﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ‬ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﻣﻮﺻﻮﻑ ﺩﺭ ﻓﻮﻕ ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﮔﺮﺩﺩ. ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺿﺮﻳﺐ ﺍﺭﺗﺠﺎﻋﻲ ‪ E‬ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻖ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎﺭﮔﺬﺍﺭﻱ (ﺁﺷﺘﻮ ۲۲۲‪ (T‬ﺑﺎ ﺻﻔﺤﻪ‬ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ (ﻗﻄﺮ ﺻﻔﺤﻪ ۳۰ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ) ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‬ ﻣﻘﺪﺍﺭ ‪ E‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻛﻤﺘﺮ ﺍﺯ ۲۵۰۰ ﻛﻴﻠﻮﮔﺮﻡ ﺑﺮ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ﺭﻗﻮﻡ ﺳﻄﺢ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﭘﻮﺷﺶ ﺑﺎ ﻻﻳﻪ ﺑﻌﺪﻱ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻫﻤﻮﺍﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺘﻲ‬ ﺳﻄﺢ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﺑﺎ ﻧﻴﻤﺮﺧﻬﺎﻱ ﻃﻮﻟﻲ ﻭ ﻋﺮﺿﻲ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺷﻮﺩ.‬ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺑﻴﻦ ﺭﻗﻮﻡ ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۱/۵± ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺷﻴﺒﻬﺎﻱ ﻃﻮﻟﻲ‬ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺑﻴﻦ ﺭﻗﻮﻡ ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۱/۵± ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺷﻴﺒﻬﺎﻱ ﻃﻮﻟﻲ ‬‫ﻭ ﻋﺮﺿﻲ ﺑﺎ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﻱ ﺳﻄﺢ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺷﻤﺸﻪ ٤ ﻣﺘﺮﻱ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﺕ ﻋﻤﻮﺩ ﺑﺮ ﻣﺤﻮﺭ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺯﺍﺕ ﻣﺤﻮﺭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ۱/۵ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﻄﻮﺡ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ‬ ﺭﻭﺍﺩﺍﺭﻱ ﻓﻮﻕ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺻﻼﺡ ﮔﺮﺩﺩ.‬ﻋﺒﻮﺭ ﻭ ﻣﺮﻭﺭ ﻭﺳﺎﺋﻂ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﺎﺷﻴﻦﺁﻻﺕ ﺭﺍﻫﺴﺎﺯﻱ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﻛﺎﺭ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﺷﺪﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﻣﺠﺎﺯ ﻧﻴﺴﺖ.‬


‫ ‫‫‫ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻴﻔﻴﺖ‬

‫روسازی آسفالتی ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻭ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﺍﺯ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ، ﻣﺎﺳﻪ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺑﺮﺍﻱ‬ ﻗﺸﺮ ﺟﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪﻩ، ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﺳﻪﺍﻱ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﻓﻀﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﻗﺸﺮ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮﺩ‬‫ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻬﺎﻱ ﺯﻳﺮ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻳﺪ:‬
‫ﺍﻟﻒ: ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۵۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻩ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ، ﺩﺭﺻﺪ‬ ﺷﻜﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺩﺭﺻﺪ ﺳﻨﮕﺪﺍﻧﻪﻫﺎﻱ ﭘﻮﻟﻜﻲ ﻭ ﺳﻮﺯﻧﻲ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻳﺪ.‬
‫ ‫ﺏ: ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۲۰۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ ﺳﻄﺢ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﻣﺎﻛﺎﺩﺍﻡ ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎﺭﮔﺬﺍﺭﻱ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﻨﺪ‫ ‫‫‫۱-۴-۳-۲-۲-۸ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺿﺮﻳﺐ ﺍﺭﺗﺠﺎﻋﻲ ‪ E‬ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ.‬
‫ﭖ: ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ۱۰۰۰ ﻣﺘﺮ ﻣﻜﻌﺐ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺭﻳﺰﺩﺍﻧﻪ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﻳﻜﺒﺎﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺍﻧﻪﺑﻨﺪﻱ، ﺣﺪﻭﺩ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ‬ ﺧﻤﻴﺮﻱ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺎﺳﻪﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ.

روسازی

روسازی

روسازی
اجراي اساس

 

قشرهای آسفالتی

قشرهای آسفالتی در مقایسه با دیگر لایه ها باید از مقاوم ترین و مرغوب ترین مصالح روسازی باشند. در راه های با ترافیک زیاد و سنگین که در آنها قشرهای بالای روسازی از مصالح آسفالتی تشکیل شده باشد، معمولاً این قشرها در اثر بارگذاری تغییر شکل داده و در آنها تنش های کششی و فشاری افقی بوجود می آید (شکل ۲). هرگاه شدت تنش های کششی افقی در زیر لایه های آسفالتی از مقاومت کششی آن بیشتر شود، در این نقاط ترک ایجاد می شود که به تدریج به سمت رویه راه گسترش می یابد. و موجب آسیب دیدگی هائی می شود که در نهایت از عمر مفید راه به شدت کاسته خواهد شد. بنابراین جنس و ضخامت لایه های آسفالتی باید طوری انتخاب شود که در برابر تنش های کششی افقی بوجود آمده مقاومت نماید و ترک نخورد. در این آئین نامه قشرهای آسفالتی راه های با ترافیک زیاد از انواع آسفالتهای گرم، با ترافیک متوسط و سبک به تشخیص مهندس مشاور از انواع آسفالت گرم، سرد یا سطحی انتخاب شود و در راههای با ترافیک کم رویه راه می تواند با مصالح شنی نیز اجرا شود . مشخصات فنی انواع رویه های آسفالتی در فصلهای هفتم تا نهم و سیزدهم ارائه شده است.

روسازی

قشرهای آسفالتی، علاوه بر عملکرد ویژه ای که در سازه روسازی برای آنها منظور شده است، باید خصوصیات کلی زیر را نیز دارا باشند:

مقاومت سایشی روسازی آسفالتی
مصالح سنگی مصرفی در برابر اثر تخریبی و سایشی چرخ وسایل نقلیه تاب کافی داشته باشند.

همواری سطح و تاب لغزشی روسازی آسفالتی
از سطحی هموار برای عبور راحت، سریع و مطمئن و در عین حال دارای تاب لغزشی کافی، برخوردار باشند. مقاومت در برابر لغزندگی بویژه در قوسهای تند و نزدیکی تقاطع ها و میادین امری ضروری است. برای تامین این ویژگی با اصطکاک لازم می توان از مخلوطهای آسفالتی متخلخل و یا دیگر مخلوطهای نظیر برای قشر رویه استفاده کرد.

ناتراوائی ( نفوذ ناپذیری) روسازی آسفالتی
بمنظور کاهش نفوذ آب های سطحی به لایه های روسازی، لازم است مجموعه لایه های آسفالتی به اندازه کافی ناتراوا باشند تا نفوذ آب به حداقل برسد.

مقاومت باربری روسازی آسفالتی
در مقابل هرگونه تغییر شکل بیش از اندازه ناشی از تاثیر ترافیک و عوامل جوی و تغییرات دمای محیط که به شکل نرم شدن، فتیله شدن، ترک خوردن و آسیب دیدگی های دیگر ظاهر می شود، از مقاومت و دوام لازم برخوردار باشند.

نیمرخ روسازی آسفالتی
نیمرخ کلی یک روسازی آسفالتی و اجزاء تشکیل دهنده آن در شکل (۳) نشان داده شده است.

روسازی

روسازی

روسازی

روسازی

روسازی

اجراي آسفالت بيندر

روسازی

كارخانه آسفالت

روسازی

تاسيسات سنگ شكن

طراحی روسازی های انعطاف پذیر به روش انستیتو آسفالت

انجام پایان نامه سمینار پروپوزال مقاله تحقیق و پروژه های دانشجویی عمران کارشناسی ارشد راه و ترابری روسازی آسفالتی طراحی روسازی های انعطاف پذیر به روش انستیتو آسفالت   طراحی روسازی های انعطاف پذیر به روش انستیتو آسفالت. کرنش های مطرح در طراحی روسازی های آسفالتی: .۱کرنش کششی افقی در زیر لایه آسفالت که باعث […]

تحلیل دینامیکی روسازی آسفالتی تحت بارگذاری های مختلف

انجام پایان نامه سمینار پروپوزال مقاله تحقیق و پروژه های دانشجویی عمران کارشناسی ارشد راه و ترابری روسازی آسفالتی تحلیل دینامیکی روسازی آسفالتی تحت بارگذاری های مختلف   تحلیل دینامیکی روسازی آسفالتی تحت بارگذاری های مختلف. عوامل گوناگونی همچون مقدار بار، سرعت، اثر چرخ، زمان (نرخ بارگذاری)، تناوب استراحت، دما، وضعیت تنش، مد بارگذاری، پیر […]