انجام پایان نامه سمینار پروپوزال مقاله تحقیق و پروژه های دانشجویی عمران کارشناسی ارشد راه و ترابری روسازی آسفالتی

طراحی روسازی های انعطاف پذیر به روش انستیتو آسفالت

 

طراحی روسازی های انعطاف پذیر به روش انستیتو آسفالت.

کرنش های مطرح در طراحی روسازی های آسفالتی:

.۱کرنش کششی افقی در زیر لایه آسفالت که باعث ترک خستگی می شود

.۲کرنش فشاری قائم روی سطح سابگرید که باعث شیارشدگی یا تغییر شکل دائمی می شود.

این دو کرنش به عنوان معیار خرابی در روش انستیتو آسفالت بکار می روند.

۱- معیار خستگی

طراحی روسازی های انعطاف پذیر به روش انستیتو آسفالت. معادله خستگی توسط انستیتوآسفالت بکار رفته است. برای یک مخلوط استاندارد با حجم آسفالت %۱۱ و حجم فضای خالی %۵ این رابطه مانند زیر است:

 

Nf شمار مجاز تکرار بار برای کنترل ترک خستگی در مخلوط آسفالتی استاندارد است. از این رابطه در نمودارهای طراحی استفاده شده و گزارش شده که موجب ترک خستگی % ۲۰ کل سطح می شود.

۲- معیار تغییر شکل دائمی

طراحی روسازی های انعطاف پذیر به روش انستیتو آسفالت. شمار مجاز تکرار بار برای کنترل تغییر شکل دائمی است و از رابطه زیر بدست می آید:

 

این تغییرشکل (شیار شدگی) باید کوچکتر از ۰٫۵ اینچ باشد.

ترافیک
برای طراحی یک راه ، انواع ، تعداد و وزن محورهای وسایل نقلیه ای که از خط طرح عبور می کند، برآورد م ی گرد د. طراحی بر اساس تعداد کل محور ساده
۲/ ۸ تنی هم ارز برای عمر طراحی ، انجام می شود.

مراحل برآورد تعداد کل محور ساده هم ارز:

۱- حجم ترافیک

۲-تعيين ضريب رشد ساليانه انواع وسايل نقليه

۳-تعيين ضريب رشد ترافيك

۴-تعيين ضريب بار محور هم ارز و تعداد محور

۵-تعيين تعداد كل محورهاي هم ارز در n سال دوره طرح

۶-توزيع ترافيك در خط طرح

معمولاً در محاسبة طرح روسازي، متوسط ترافيك ساليانه AADT (Annual Average Daily Traffic)  یا متوسط ترافیک روزانه ADT  (Average Daily Traffic) مبناي محاسبه قرار مي گيرد. بر اي تعيين حجم ترافيك در محورهاي موجود از نتايج آمارگيريهاي ارائه شده توسط سازمان راهداري و حمل و نقل جاده اي استفاده مي شود . در صورت فقدان آمار براي راه مورد نظر، مهندس مشاور در حداقل ۷ روزي كه شرايط اجتماعي و محيطي خاص بر ترافيك محور تأ ثير نداشته باشد، آمارگيري را انجام خواهد داد.

در طراحی به روش انستیتوآسفالت، نسبت پواسن برای سابگرید ۰٫۴۵ و دیگر لایه ها ۰٫۳۵ در نظر گرفته می شود.

در این مرحله از طراحی، مدول سابگرید نرمال بدون درنظر گرفتن دوره ذوب و یخبندان، با آزمایش مدول برجهندگی یا از راه همبستگی با دیگر آزمون ها مانند CBR یا مقدار R اندازه گرفته می شود. برای این کار مدول برجهندگی دست کم ۶ تا ۸ نمونه در عمق ۲ فوت از سطح سابگرید اندازه گرفته می شود. مدول برجهندگی سابگرید طرح با توجه به حجم ترافیک ESAL، مدول نمونه ای است که مساوی یا کوچکتر از ۶۰ تا ۸۷٫۵ درصد نمونه هاست.